• Η πλατεία, η ανάπλαση και ένα ιδιωτικό υπόγειο πάρκινγκ

    Πριν καλά – καλά αρχίσει η συζήτηση για τον τρόπο ανάπλασης της πλατείας Δημοκρατίας ή καλύτερα όπως τη γνωρίζουν οι περισσότεροι, της πλατείας Ευκαρπίδη, μπήκαν οι μπουλντόζες και άρχισαν τα γκρεμίσματα.  Βέβαια, για όσους θυμούνται καλύτερα, η συζήτηση έχει αρχίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, καθώς από την περασμένη δεκαετία,  έχουν ανακοινωθεί αναθέσεις μελετών, σχέδια ανάπλασης και έχουν γίνει διερευνήσεις επένδυσης για την κατασκευή ενός γιγαντιαίου υπόγειου χώρου στάθμευσης, ακόμη και σκέψεις για δημιουργία μιας μόνιμης υπαίθριας λαϊκής αγοράς.

    Κυριακή 19 Φεβρουαρίου

  • Να μην μας πιάσει ο τουρισμός*

    Μπορεί ο Δημήτρης Βίτσας να διαβεβαίωσε τον Κώστα Κουκοδήμο και τον Κώστα Δημόπουλο ότι δεν υπήρξε ποτέ σκέψη να γίνει το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στο Λιτόχωρο, όμως, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, τους υπέδειξε ως σχεδιαζόμενη περιοχή, αυτή των εγκαταστάσεων των πρώην Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Πέτρας Ολύμπου, στην περιοχή της Λόκοβης.

    Παρασκευή 25 Μαρτίου

  • Ας μιλήσουμε για το φαΐ και όχι για τον φόβο

    Για μια ακόμη φορά, αποδεικνύεται περίτρανα ότι με τα ευχολόγια και με τα πολλά λόγια δεν γίνεται δουλειά. Η αλληλεγγύη θέλει πρωτίστως πράξεις. Όπως και η ανατροπή που κάποιοι ευαγγελίζονταν ή ευαγγελίζονται ακόμη για τη χώρα. Είναι φανερό, ότι οι συνθήκες ωρίμασαν. Κάποιοι το έχουν καταλάβει εδώ και χρόνια και άλλοι φαίνεται να αναζητούν ακόμη τις προϋποθέσεις για να καθηλωθούν ή να επαναστατήσουν αδίκως σε έναν μικρόκοσμο από αδιαφορία, εμμονές και ατέρμονες θεωρητικές προσεγγίσεις.

    Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου

  • Σχόλιο για τον κοινωνικό αυτοματισμό του άλλου

    Ο κόσμος ξαναβγήκε στους δρόμους. Πολύς κόσμος. Άλλοι αγανακτισμένοι, άλλοι με γραβάτες, άλλοι ανέβηκαν στα τρακτέρ, άλλοι ξανακατέβηκαν... κάποιοι πιο συνειδητοποιημένοι, κάποιοι σαφώς λιγότερο. Τους περισσότερους από αυτούς τους «ματώνει», επειδή υπόκεινται άμεσα στις συνέπειες της δημοσιονομικής προσαρμογής των μνημονιακών πολιτικών. Ίσως γιατί τώρα η «κατάρα» της εξαθλίωσης απειλεί το ίδιο τους το σπίτι, ενώ παλαιότερα η φτώχεια ήταν μια πιο ασαφής έννοια, έξω από το οπτικό τους πεδίο.

    Δευτέρα 01 Φεβρουαρίου

  • Συζητώντας με έναν κατά συρροή διαδηλωτή

    «Η ταυτότητα της διαδήλωσης καθρεφτίζεται στην ψυχή του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από το πανό», έγραφε μια σοφή παραίνεση σε έναν ανυπόγραφο στίχο της δεκαετίας του 60. Τότε η κλασική εικόνα ενός πλήθους που πορεύεται σε έναν δρόμο, με τα ανάλογα συνθήματα, διεκδικώντας κάτι από τα πάνω προς τα κάτω, απαιτούσε και το ανάλογο πάθος, σε μια εποχή που η μαχητικότητα και η μαζικότητα αποτυπώνονταν κυρίως σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες στις εφημερίδες και σε δυσεύρετα φιλμ που αν είχαν την τύχη γίνονταν αρχειακό υλικό σε μεταγενέστερα ντοκιμαντέρ.

    Τρίτη 25 Νοεμβρίου

  • Σπουδή στον πουριτανισμό στα χρόνια της μνημονιακής καθήλωσης

      Είναι εύκολο να χρησιμοποιούμε την οικονομική κρίση ως αιτία για να δικαιολογήσουμε την απομάκρυνση των ανθρώπων από το συλλογικό ή πολύ περισσότερο την αντιδραστική θέση που υιοθετεί κάποιος απέναντι σε καθετί αισθάνεται ότι απειλεί την ίδια του την ύπαρξη. Έχουμε εθιστεί σε έναν λόγο αφοριστικό και στην αυτονόητη απαξίωση των ανθρωπίνων σχέσεων, υποβαθμίζοντας την αξία της ίδιας της ζωής.

    Τρίτη 04 Νοεμβρίου