tekesap
Τεκές του Αμπντουλάχ  Πασά, η κρήνη | Τεκές του Αμπντουλάχ Πασά, το Μαυσωλείο

του Αντώνη Κάλφα

Ο ταγματάρχης του υπουργείου Στρατιωτικών Νικόλαος Θ. Σχινάς, στις εκδεδομένες το 1886 οδοιπορικές του σημειώσεις, περιγράφει ως εξής την Κατερίνη: «Κείται επί πεδιάδος ανοικτής, και απέχει δύο ώρας των υπωρειών του Ολύμπου και μίαν της θαλάσσης, είναι δ’ ευπρόσβλητος από τις εκ του Πλαταμώνος οδού και είναι έδρα Μουδίρου, ήτοι Επάρχου. Κατά το πλείστον ανήκει τοις Οθωμανοίς Γιουσούφ-εφέντη και Αρήφ-έφέντη. Οικείται δε υπό 70 οικογενειών Οθωμανών εκ Λάλα, Ευβοίας καί Γρεβενών. 70 οικογενειών Αθιγγάνων, χαλκέων και υπηρετών. 100 οικογενειών Κιρκασίων, πέριξ της πόλεως οικουσών, μετοίκων εκ του επί των ΒΑ. κλιτύων του Ολύμπου χωρίου Τόχοβας∙ ούτοι εισί ζευγίται και άγριοι. 220 οικογενειών χριστιανών καλλιεργητών των κτημάτων. Επομένως ο πληθυσμός ανέρχεται εις 1800 χριστιανούς καί 1200 Οθωμανούς, προς δε τούτοις και έτεραι 130 οικογένειαι παραχειμάζουσι, κατερχόμεναι εκ των χωρίων της Μακεδονίας Σαμαρίνας, Αβδέλλας, Σμίξης και Γρεβενών».

stadasi
 Η Κατερίνη την εποχή της δημοσίευσης του άρθρου «Στα  δάση της Κατερίνης» στο περιοδικό «Κυνηγετικά Νέα» (1936).

Μια κυνηγετική μαρτυρία του 1915 για τον τόπο και την περιοχή

(αρχείο Σάκη Κουρουζίδη)

του Αντώνη Κάλφα

 

«Τέσσερις μήνες που μείναμε στη Κατερίνη, καταλάβαμε τι θα πη θησαυρός από κυνήγι. Δεν το ξαναείδαμε τέτοιο ραβαΐσι από τότε, εκτός στη Μικρά Ασία το 920-922 – θα γράψω κάποτε και γι’ αυτό- πούδαμε και’ κει κυνηγετικό πλούτο, όχι όμως σε τόση ποικιλία και αριθμό, όσο στα δάση της Κατερίνης».

pldimarxeioy
Η πλατεία Δημαρχείου της Κατερίνης με τον φακό του Παναγιώτη Φτάρα, 2021

του Αντώνη Κάλφα

Η Πιερία, παρά το ένδοξο αρχαιολογικό και μυθολογικό υλικό της, μέχρι το 1949, οπότε και δημιουργήθηκε ο νομός Πιερίας, ήταν επαρχία του νομού Θεσσαλονίκης. Η πρωτεύουσα πόλη της Κατερίνης έχει, όπως είναι γνωστό στην έρευνα, σχετικά μικρή ιστορία. Σε χάρτες και γκραβούρες των χρόνων της Τουρκοκρατίας τη βρίσκουμε από τα τέλη του 15ου -16ου αιώνα αλλά οι γραπτές πηγές, απ’ όσο μας είναι γνωστό, αναφέρουν ρητά το όνομα Κατερίνη από το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Συχνότερα βεβαίως τη συναντάμε σε χάρτες των δύο τελευταίων αιώνων.

politistypodomes1

του Αντώνη Κάλφα

Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης στο σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας πολιτικής για τον πολιτισμό είναι και αναντικατάστατος και αναγκαίος. Η τοπική αυτοδιοίκηση, ο Δήμος, οφείλει— ιδίως σε εποχές οικονομικής κρίσης και πλήγματος των ασθενέστερων τάξεων όπως η σημερινή— να δημιουργεί και να υποστηρίζει τις απαραίτητες υποδομές ενός ευρύτατου δικτύου λειτουργίας και παραγωγής στοιχείων πολιτισμού, που περιλαμβάνει σχολεία πάσης φύσεως, βιβλιοθήκες, μουσεία, θεατρικούς-συναυλιακούς χώρους, αρχεία,  χώρους κινηματογράφου, αρχαιολογικούς χώρους κ.λπ. Οφείλει να διασφαλίσει ένα οργανωμένο πλαίσιο μέσα από το οποίο τόσο οι καθιερωμένες μορφές τέχνης, όσο και οι πειραματικές, αλλά και οι ερασιτεχνικές, θα μπορέσουν να αναπτυχθούν ελεύθερα. Όλα αυτά βεβαίως ισχύουν με την προϋπόθεση ότι αποτελούν πίστη και βαθιά πεποίθηση των διοικούντων.

xion5

του Αντώνη Κάλφα

Η συγκριτολόγος Ελένη Πολίτου-Μαρμαρινού σε ένα οξυδερκές κείμενό της μελετά τρεις μείζονες Ευρωπαίους: Παπαδιαμάντη, Maupassant και Τσέχοφ (περιοδικό Σύγκριση, ekt.gr). Ο Guy de Maupassant (1850-1893), συνομήλικος του Παπαδιαμάντη, περιγράφει στα διηγήματά του έναν κόσμο σκληρότητας «από τον οποίο απουσιάζουν θεαματικά η τρυφερότητα, η συμπάθεια και ο οίκτος και όπου, αντίθετα, επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου, όπου ο άνθρωπος αποδεικνύεται θηρίο για το συνάνθρωπο του και όπου τα πάντα, τα αντικείμενα αλλά και τα παιδιά και οι γυναίκες, πωλούνται και αγοράζονται και σταθμίζονται ανάλογα με την τιμή τους». Αδυναμία του Μωπασάν τα θαλασσινά τοπία (όπως και στον Σκιαθίτη) με έμφαση ωστόσο «στις νυχτερινές περιγραφές χειμωνιάτικων τοπίων και καταιγίδων».

ergostasioeb2

του Αντώνη Κάλφα

Στο περιοδικό «Το Δάσος», στα τεύχη 4 (1947), 5, 6-7 και 8-9 (1948-49), υπάρχει σειρά 4 άρθρων, 30 συνολικά σελίδων, «του τ. Διευθυντού Δασών του Υπουργείου Γεωργίας, Δασολόγου - Μηχανικού, Ιωάννου Κοκκίνη», για «Το εργοστάσιο εμποτισμού των ΣΕΚ εν Κατερίνη», στο οποίο υπάρχει αναλυτική παρουσίαση του ιστορικού και των λειτουργιών τού γνωστού μέχρι σήμερα εργοστασίου στον Σταθμό.

Σελίδα 1 από 27

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Image